03/04/2016

Η Κυριακού Παύλου από το χωριό Καλοψίδα – Η γυναίκα του γηπέδου που δεν έχει πάει σχεδόν πουθενά

Πριν μερικές εβδομάδες είχαμε δει φωτογραφία της σε διάφορες αθλητικές εφημερίδες αλλά και εκπομπές. Η εικόνα μιας γυναίκας κοντά στα 80 να κάθεται μόνη στη κερκίδα, φορώντας το κασκόλ της ομάδας της και να απολαμβάνει τον ποδοσφαιρικό αγώνα, προκάλεσε το ενδιαφέρον κάποιων δημοσιογράφων.

Πολλοί έχουν πει ότι πιθανόν να πρόκειται για την μεγαλύτερη σε ηλικία γυναίκα φίλαθλο των κυπριακών γηπέδων. Πέρα από τη φωτογραφία, κανείς δεν έψαξε να μάθει ποια είναι αυτή η γυναίκα και ποια είναι η πραγματική της ηλικία. Ένας νεαρός μόνο ρώτησε «Ποια είναι άραγε, αυτή η γυναίκα; Μοιάζει κουρασμένη και φτωχή…»

[blockquote style=”3″]Ένα ρεπορτάζ της Χριστιάνα Διονυσίου για τον ant1iwo[/blockquote]

Είναι μια γυναίκα που δεν έμαθε να ζητά τίποτα από τη ζωή, που δεν έχει τίποτα αλλά έχει τα πάντα. Είναι απίστευτο αλλά είναι ευτυχισμένη με τα ελάχιστα που έχει και δεν θέλει να αλλάξει τίποτα στη ζωή της.

Απολαμβάνει τη μοναχικότητά της και έχει αγαπήσει την ελευθερία της, είναι οι καλύτεροι φύλακες της ψυχής της.
Έχει μπει ελάχιστες φορές σε αυτοκίνητο και έχει πάει μόνο μέχρι τη Λάρνακα και αυτό πριν δέκα χρόνια. Δεν έχει δει ποτέ πως είναι οι άλλες πόλεις και τα χωριά της Κύπρου.

Δεν είχε ποτέ φίλους, δεν έχει ερωτευτεί ποτέ στη ζωή της. Δεν έχει κάνει δική της οικογένεια. Δεν γνωρίζει πως είναι η θάλασσα, η παραλία, τα εστιατόρια, τα καταστήματα. Στην πραγματικότητα δεν έχει δει αλλά και ζήσει τίποτα.

Από παιδί δεν είχε απαιτήσεις, ήταν πάντα δίπλα στη μάνα της και πάντα πρόθυμη να βοηθήσει τα αδέρφια της. Χαμογέλα στην κάθε ευκαιρία και κάθε φορά βγαίνει από μέσα της όλη εκείνη η αθωότητα και η καλοσύνη που την χαρακτηρίζουν. Σε προκαλεί να την αγκαλιάσεις αλλά και να θέλεις να την προστατέψεις από αυτούς που πιθανόν κάποια στιγμή να την έχουν υποτιμήσει ή να έχουν κοροϊδέψει.

svaLqfs

Η Κυριακού Παύλου από το χωριό Καλοψίδα αναφέρει:

«Γεννήθηκα στις 18/4/48 στο κατεχόμενο χωριό Καλοψίδα της Επαρχίας Αμμοχώστου. Μετά την εισβολή πήγαμε στο Δασάκι Άχνας. Έχω έξι αδέρφια, δυστυχώς πέθαναν τα δυο και έχουμε μείνει μόνο τέσσερα.

Ο πατέρας μου πέθανε το 1996 και η μητέρα μου το Φεβρουάριο του 2011. Τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου πέθανε η αδερφή μου σε ηλικία 50 ετών και αρκετούς μήνες μετά, χάσαμε και τον αδερφό μου από ανακοπή καρδιάς.

Τα δυο μου αδέρφια είναι παντρεμένα και  μάλιστα ο ένας έχει έξι παιδιά. Ο άλλος μου αδερφός είναι ελεύθερος και συνταξιούχος, μένουμε μαζί στο πατρικό μας.

Όταν ζούσαν οι γονείς μου ήταν αλλιώς, είχα τη συντροφιά τους. Δεν έλειψα λεπτό από το πλευρό της μάνας μου.

Μαζί πηγαίναμε επισκέψεις σε συγγενικά σπίτια αλλά και σε γάμους. Μετά που πέθαναν η ζωή μου άλλαξε εντελώς. Δεν έχω γευτεί ποτέ αυτό που λένε ζωή. Δεν έχω βγει έξω από το χωριό πέρα από μερικές φορές μόνο.

Πήγα ελάχιστες φορές και αυτό πριν δέκα χρόνια, στη Λάρνακα (δεκαπέντε περίπου λεπτά δρόμος με το αυτοκίνητο). Δεν ξέρω πως είναι τα άλλα χωριά και πόλεις της Κύπρου.

Δεν ξέρω πως είναι τα ξενοδοχεία, τα εστιατόρια παρά μόνο από την τηλεόραση. Δεν ξέρω πως είναι τα καταστήματα ρούχων και παπουτσιών. Το χειμώνα φοράω τα ρούχα της μάνας μου που είναι χοντρά και ζεστά, τίποτα δεν έχω πετάξει. Το καλοκαίρι φοράω τα δικά μου και είναι από αυτά που μου έχουν δώσει. Δεν έχω φίλους και ποτέ κανείς δεν με έχει καλέσει σε κάποια γιορτή, σε κάποια εκδήλωση.

Η νύφη μου που μένει δίπλα μας, έρχεται και με βοηθάει στις δουλειές του σπιτιού αλλά και εκείνη έχει έξι αγόρια τι να πρωτοπρολάβει. Ο αδερφός μου έχει το δικό του πρόγραμμα, πάει στο καφενείο και το βράδυ κοιμάται πολύ νωρίς, βρισκόμαστε μόνο το μεσημέρι που θα φάμε.

Ποτέ δεν παραπονέθηκα για κανέναν, ξέρω ότι με αγαπούν και είμαι ευχαριστημένη από αυτούς. Δεν είμαι από τους ανθρώπους που θεωρούν απειλή την μοναξιά, αντίθετα, έμαθα να ζω με αυτήν. Δεν έμαθα να κάνω όνειρα και δεν προγραμματίζω τίποτα.

Ξυπνάω πάντα στις 5 το πρωί και κάνω πάντα τα ίδια πράγματα.

Ετοιμάζω το πρόγευμα μου και μετά πάω μια βόλτα μέχρι τη πλατεία του χωριού αλλά και μέχρι το συνεργατικό που είναι αρκετά μέτρα μακριά από το σπίτι μου. Δεν με πειράζει που περπατώ μόνη, ποτέ στο χωριό δεν μου είπε κανείς τίποτα κακό. Έχω δυο γειτόνισσες που με καλούν κάποτε για καφέ και αυτό μου δίνει μεγάλη χαρά. Κάποτε τα μεσημέρια μαγειρεύω μόνη ή και με τον αδερφό μου.

FFKUCAk

Πάω ξανά το απόγευμα τη βόλτα μου και το βράδυ κοιμάμαι κατά τις 8. Βλέπω λίγο τηλεόραση γιατί με κουράζει. Μεγάλη χαρά μου δίνει και το ποδόσφαιρο και συγκεκριμένα η ομάδα μου, ο Εθνικός Άχνας. Παλιά πήγαινα μαζί με το ανιψάκι μου στο γήπεδο, όταν ήταν ακόμα μικρός. Τα τελευταία 10 χρόνια πάω μόνη μου.

Κάθομαι στη κερκίδα και απολαμβάνω τον αγώνα. Δεν χάνω ποτέ αγώνα ακόμα και όταν βρέχει. Πριν μερικές εβδομάδες με είδαν κάποιοι δημοσιογράφοι και με φωτογράφισαν. Έβαλαν τίτλο στην εφημερίδα τους: «Η γεροντότερη ίσως φίλαθλος».

Μετά μου είπαν ότι με είδαν και στην τηλεόραση.  Δεν είμαι τόσο μεγάλη και ίσως θα φταίει το γεγονός ότι, ποτέ δεν έχω βαφτεί και χτενιστεί. Δεν έβαψα ποτέ τα μαλλιά μου και γενικά δεν κάνω τίποτα από όλα όσα συνήθως κάνουν οι άλλες γυναίκες. Αγαπώ τον εαυτό μου έτσι ακριβώς όπως είναι και δεν θέλω να αλλάξω τίποτα. Θα ακουστεί αστείο αλλά ενώ δεν έχω τίποτα νιώθω ότι έχω τα πάντα.

Είμαι πολύ ευτυχισμένη με τα καθημερινά, μικρά και ασήμαντα πράγματα. Εξάλλου το σημαντικότερο για μένα είναι να έχει κάποιος ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του και εγώ το έχω, ξέρω ότι άλλοι άνθρωποι δεν έχουν ούτε αυτό, το βλέπω στη τηλεόραση.

Ξέρω ότι  άλλες γυναίκες θα πληγονόντουσαν πολύ αν κανένα προξενιό δεν τους είχε χτυπήσει ποτέ τη πόρτα. Οι περισσότερες θέλουν να έχουν σύζυγο, παιδιά και ανθρώπους που να τις εκτιμούν αλλά και θαυμάζουν.

Κοσμήματα, ρούχα και παπούτσια. Δυστυχώς σε αυτή τη ζωή δεν έμελλε τίποτα από όλα αυτά να μου τύχουν. Δεν μπορώ να αλλάξω κάτι και δεν θέλω, έμαθα να ζω με ελάχιστα πράγματα από τότε που ήμουν παιδί και είμαι καλά, είμαι χαρούμενη και αυτό είναι που έχει σημασία.

Μου προτείνατε να με πάτε να αγοράσω ρούχα, να με πάτε σε κομμωτήριο και σας ευχαριστώ πολύ αλλά όχι, δεν χρειάζομαι αυτές τις αλλαγές. Αφού στη ζωή μου έμαθα να ζω έτσι, με τα απαραίτητα και είμαι καλά.

Μοναδικότητα δε σημαίνει είμαι μόνη, απλά δε σας καταλαβαίνω και δε με καταλαβαίνετε».

Πηγή: ant1iwo

Share this:
Tags:
Cheap Website Traffic