Για μια στιγμή χαράς, ένας αιώνας λύπης!

Για μια στιγμή χαράς, ένας αιώνας λύπης!

Είναι γεγονός ότι τους τελευταίους δύο μήνες παρατηρούνται αυξημένα τροχαία και δυστυχώς τα θύματα είναι νεαρά άτομα. Άτομα που δεν έχουν ζήσει καλά καλά την ζωή τους. Άτομα γεμάτα ζωή και ενέργεια να καταλήγουν στο χώμα. Άτομα με τόσους στόχους για την ζωή, τόσα όνειρα για το μέλλον, να τα γκρεμίζουν όλα για μια τρέλα της στιγμής που γίνεται μοιραία.

 

Όταν χάσεις ένα δικό σου άτομο από τροχαίο καταλαβαίνεις τι πάει να πει αληθινός ψυχικός πόνος. Μαζί με το άτομο που φεύγει από την ζωή, χάνεις ένα κομμάτι του εαυτού σου, φεύγει κάτι από εσένα που ποτέ δεν θα επιστρέψει.

Πλέον οι στιγμές γίνονται αναμνήσεις και πονάνε. Νιώθεις πραγματικά τον πόνο και συνειδητοποιάς με πόσα ανούσια πράγματα είχες ασχοληθεί μέχρι τώρα. Ξεχνάς την λέξη «χαρά» και μαθαίνεις μιαν άλλη, τον «πόνο» που σιγά σιγά πρέπει να τον αποδεχτείς και να μάθεις να ζεις μαζί του.

Γιαυτό ρε μάγκες μου, προσέχετε όταν κρατάτε στα χέρια σας το τιμόνι. Μην αναγκάσετε την οικογένεια σας να ντυθεί στα μαύρα. Καμιά οικογένεια δεν αξίζει τόση οδύνη!

ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΧΑΡΑΣ, ΕΝΑΣ ΑΙΩΝΑΣ ΛΥΠΗΣ(!)

Εις μνήμη Ιωάννη Εγγλέζου