Ο αδύναμος κρίκος

Ο αδύναμος κρίκος
Booking.com

Υπάρχει ένα τηλεπαιχνίδι γνώσεων και τακτικής το οποίο τελευταία προβάλλεται και από το ΡΙΚ και έχει όντως μεγάλο ενδιαφέρον. Όπως και στην Αγγλική ή Ελληνική του έκδοση, τον πιο σημαντικό ρόλο βεβαίως έχει ο συντονιστής της συζήτησης, ο οποίος – σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά του ρόλου – πρέπει να είναι αυστηρός, βλοσυρός και ενίοτε και καυστικός προς τους «παίκτες». Στην Κύπρο ενσαρκώνει με επάρκεια νομίζω ο Τάσος Τρύφωνος.

Παρακολουθώντας λοιπόν τα αποτελέσματα των πρόσφατων Προεδρικών Εκλογών πήγε αυτόματα η σκέψη μου στο τηλεπαιχνίδι του «αδύναμου κρίκου».

Αναφέρομαι στο φαινόμενο της «στρατηγικής ψήφου». Το φαινόμενο αυτό στο τηλεπαιχνίδι εμφανίζεται κυρίως στη φάση των τριών παικτών, όπου κάποτε οι δύο παίχτες με τις περισσότερες λάθος απαντήσεις, ψηφίζουν προς αποχώρηση τον καλύτερο από τους τρεις για να μείνουν μόνο οι δύο και να έχουν ελπίδα επιτυχίας. Ο Τάσος Τρύφωνος όταν αντιλαμβάνεται τέτοιας μορφής «αδικία» ή αλλιώς «στρατηγική ψήφου», πάντα το σημειώνει και εκθέτει την πονηριά του/της παίκτη/ριας.

Στον πρώτο γύρο των Προεδρικών Εκλογών έγινε ακριβώς το ίδιο από μια σημαντική μερίδα ψηφοφόρων. Η πριμοδότηση του Α’ γύρου είναι γεγονός, δεν είναι κουβέντες του καφενέ. Σχεδόν όλοι οι εκλογολόγοι συμφωνούν σ’ αυτό.

Σύμφωνα με τον ειδικό επί θεμάτων εκλογών Ηλία Νικολακόπουλο ο οποίος διενέργησε δημοσκόπηση για το TVONE, η πριμοδότηση Μαλά από οπαδούς του Αναστασιάδη κινήθηκε στο 1.2%, δηλαδή γύρω στις 5000 περίπου ψήφους.

Οι αναλυτές του Alpha βρήκαν αυτό το ποσοστό κοντά στο 2%, δηλαδή περίπου 8000 ψήφους, ενώ ο αναλυτής Νάσιος Ορεινός ανέφερε στο ΣΙΓΜΑ ότι ο αριθμός ήταν περίπου στις 9000 ψήφους.

Είναι προφανές ότι οι αριθμοί αυτοί δεν έκριναν το αποτέλεσμα του Α’ γύρου των εκλογών.

Όμως το γεγονός ότι ένας μεγάλος αριθμός ψηφοφόρων έχει συγχίσει τις Προεδρικές Εκλογές με το τηλεπαιχνίδι, είναι άξιο σχολιασμού και προβληματισμού.

Κάποιος μου είπε «μα καλά δεν είναι δημοκρατικό δικαίωμα των πολιτών να επιλέγουν πώς θα ψηφίσουν». Δικαίωμα των πολιτών είναι και η αποχή. Κι όμως όλοι κατακρίνουμε την αποχή ως ένα φαινόμενο που διαβρώνει τους δημοκρατικούς θεσμούς. Όταν λοιπόν μια μικρή ομάδα πολιτών – οργανωμένα ή αυθόρμητα – διαμορφώνει ή διαστρεβλώνει το τελικό αποτέλεσμα κινούμενη «στρατηγικά», τότε σίγουρα δημιουργείται θέμα διάβρωσης των δημοκρατικών θεσμών. Μπορεί το 2018 το φαινόμενο να μην καθόρισε το αποτέλεσμα, εάν όμως οι πολιτικές δυνάμεις δεν πάρουν θέση τότε (όπως και με την αποχή) το φαινόμενο μπορεί να διευρυνθεί και επεκταθεί κατά τρόπο που όντως να παίζει καθοριστικό ρόλο στο αποτέλεσμα.

Πρέπει – ως άλλος Τάσος Τρύφωνος – να επικρίνουμε τη συμπεριφορά της στρατηγικής ψήφου. Ότι σήμερα μπορεί να ευνοεί τη μια παράταξη, αύριο μπορεί να τη μειώνει. Η δημοκρατική διαδικασία των εκλογών, δεν μπορεί να αφεθεί να μετατραπεί σε τηλεπαιχνίδι.

Γιώργος Περδίκης

Πρόεδρος

Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

Κατηγορία ΑΠΟΨΗ