Ζητείται ελπίς μέσω ενότητας

Ζητείται ελπίς μέσω ενότητας

Μια λανθασμένη εκτίμηση στην εξωτερική μας πολιτική, είναι αρκετή για να μας προκαλέσει Εθνικό κόστος. Από την άλλη, μια σωστή εξωτερική πολιτική, είναι αρκετή να διαφυλάξει την Κυπριακή Δημοκρατία. Γι’ αυτό κανένα μυαλό δεν περισσεύει και όλοι χρειάζονται! Ζητείται ελπίς μέσω ενότητας!

Όταν οι ΗΠΑ δημιούργησαν το πρώτο περιφερειακό Κεντρο Πηγών Ενέργειας στην Κύπρο, είχαν ζητήσει τη δίκαιη κατανομή του ενεργειακού πλούτου. Από την άλλη, είχαν υποστηρίξει την Κύπρο, πως έχει το δικαίωμα να προχωρήσει στην εκμετάλλευση της ΑΟΖ της. Με διαχρονικές μας δηλώσεις, αρνούμασταν την κοινή χρήση πριν τη λύση του Κυπριακού και αυτό είναι κάτι που δημιουργούσε φόβο για ένταση στην περιοχή, κάτι που βλέπουμε σήμερα.

Αν το παιχνίδι το χάσουμε, θα είναι ένεκα της αδύναμης εξωτερικής μας πολιτικής. Το παιχνίδι δεν παίζεται μόνο στην Κύπρο αλλά και στην ευρύτερη περιοχή. Τα συμφέροντα δεν περιορίζονται στα δικά μας οικόπεδα αλλά και στα συμφέρονταν όλων των εμπλεκομένων. Τί γίνεται αν η ΑΟΖ ή γενικά το Κυπριακό, λυθεί με τρόπο ανταλλαγής επίλυσης του Κουρδικού ή του Συριακού; Το Ισραήλ δεν δείχνει να έχει διάθεση “σύγκρουσης” με την Τουρκία, αφού τα βρήκαν μεταξύ τους με ένα “συγγνώμη”. Το ίδιο έγινε και με τη Ρωσία και ήδη προχώρησαν μάλιστα και σε αγορά των S-400. Η Τουρκία στην περίπτωση της κρίσης που είχε με το Ισραήλ, είχε ακολουθήσει αμυντική πολιτική, με τον Ερντογάν να δηλώνει πως “αν το Ισραήλ δεν κάνει κάτι, τότε η Τουρκία δεν έχει πρόθεση στρατιωτικής πράξης”. Και αυτό επειδή δεν την έπερνε να κάνει κάτι και ήξερε πως με την εξομάλυνση των σχέσεων τους, θα μπορούσε να επηρεάσει θετικά και προς ώφελος της την κατάσταση στην περιοχή.

Πολλοί εφησυχάζονται πως δεν θα τολμήσει η Τουρκία να “κτυπήσει” τις ξένες εταιρείες, επειδή έχουν χρήμα και δύναμη και δεν θα το επιτρέψουν. Μα αυτές οι ξένες εταιρείες είναι μέρος ενός μεγαλύτερου παιχνιδιού χωρίς σύνορα. Δεν είναι αρκετή η παραχώρηση των οικοπέδων, αλλά χρειάζεται να προχωρήσουμε και ένα βήμα πιο μπροστά από τον Τούρκο. Ο Γ.Κασουλίδης ακολουθεί πολιτική τακτική που υποστηρίζει πως θα έχουμε Εθνικά ωφέλη και όχι καθαρά Εθνική πολιτική αφού υποστηρίζει πως πρέπει να πείσουμε την Τουρκία πως θα έχει ωφέλη από την λύση του Κυπριακού και την αποκατάσταση των σχέσεων μας με ένα σύμφωνο φιλίας. Η άλλη σχολή στην Κύπρο, που εναντιώνεται της Κυβέρνησης, υποστηρίζει πως πρέπει να είμαστε πιο επιθετικοί και να προκαλέσουμε κόστος στην Τουρκία. Ο αείμνηστος Γλαύκος Κληρίδης, είχε αναφέρει πως για να λυθεί ειρηνικά το Κυπριακό πρόβλημα, χρειάζεται ένας πολιτικός ηγέτης και όχι Εθνικός.

Δεν είναι τυχαίο πως η πολιτική του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ στο Κυπριακό τα τελευταία 9 χρόνια είναι η ίδια. Μήπως έλαβαν ξένες υποσχέσεις πως θα τύχουν της σθεναρής στήριξης σε περίπτωση που η Τουρκία τολμήσει να “ταράξει” τα Μεσογειακά νερά; Μήπως πήγαμε να “παίξουμε” με αυτές τις υποσχέσεις και ενώ είδαμε Ισραηλινά μαχητικά να αναχαιτίζουν Τουρκικά πάνω από ολόκληρη την Κύπρο και την ΑΟΖ, τώρα απλά το Ισραήλ σφυρίζει αδιάφορα στην παρουσία του Μπαρμπαρός;

Η Εθνική Φρουρά τα τελευταία χρόνια έχει γίνει αντικείμενο συζήτησης από πολλούς και δέχεται συνεχώς κτυπήματα κάτω από την μέση. Ο νυν Υπουργός Άμυνας Χ. Φωκαΐδης, προσπάθησε να αναβαθμίσει την ΕΦ, εξοικονομώντας πόρους κάνοντας την πιο ευέλικτη επιχειρησιακά αναδιαρθρώνοντας τις μονάδες. Ένα σχέδιο το οποίο εν μέσω αντιδράσεων δεν δείχνει να πέτυχε 100%. Σύμφωνα όμως με στρατιωτικούς, το πλάνο αναδιάρθρωσης αντιμετωπίστηκε θετικά από τα στελέχη και η αναβάθμιση ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει εδώ και καιρό. Δεν είμαστε εμείς οι αρμόδιοι όμως να κρίνουμε, αυτοί ξέρουν καλύτερα και καλό θα ήταν για τον τόπο να αφήναμε εκτός την ΕΦ από δημόσιες.

Καταληκτικά, εκτιμώ πως από σήμερα εισερχόμαστε σε μια “καυτή” περίοδο με στοιχεία που θυμίζουν κλίμα ψυχρού πολέμου. Το Casus Belli ήδη έγινε από την Άγκυρα, ενώ Αθήνα και Λευκωσία συνιστούν ψυχραιμία και αξιολογούν με γοργούς ρυθμούς τα δεδομένα. Οι θεσμοί και η πρόσφατη οικονομική συμφωνία ανάσας, έρχεται να θυμίσει στην Ελλάδα πως δεν πρέπει να ξεχνά την κακή της οικονομική κατάσταση. Στην Κύπρο ήδη “ξεχάσαμε” το Κυπριακό, αλλάζουμε στρατηγικές για χάριν συνεργασιών, με στόχο τις Προεδρικές Εκλογές του 18, παραγνωρίζοντας προσωρινά το γεγονός πως εισερχόμαστε ίσως στην πιο κρίσιμη καμπή της ιστορίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Κωνσταντίνος Καρεκλάς

BSc Business Administration conc. Management Information Systems
Υπεύθυνος Έρευνας και Καινοτομίας (Ιδ. Τομέας)

Διαβάστε επισής:   Ο βουλευτής Γ. Λουκαϊδης κάνει λόγο για 'πλιάτσικο' στους κερδοφόρους ΗΟ