Μια αποτυχημένη πολιτική σταδιοδρομία σε κύκνειο άσμα

Μια αποτυχημένη πολιτική σταδιοδρομία σε κύκνειο άσμα

Γράφει ο: Γνωμολόγος

Η τέχνη προς το δρόμο της αυτογνωσίας είναι ένα μονοπάτι που λίγοι έχουν καταφέρει να διαβούν και αυτό γιατί είναι πολύ πιο ανώδυνος ο στρουθοκαμηλισμός ή τουλάχιστον έτσι φαντάζει στην αρχή, προτού τελικά έρθει η συνειδητοποίηση που υποδεικνύει στο τέλος του δρόμου, ό,τι η ανάγκη για εξουσία μπορεί να σε οδηγήσει στην αυτοκαταστροφή.

Ο ενδοιασμός είναι θεμιτός, ακόμη και η αμφισβήτηση είναι ένα από τα ορμόμενα συστατικά γνωρίσματα της δημοκρατίας.

Είχα την εντύπωση ό,τι ο καθορισμός της εσωκομματικής δημοκρατίας δεν μπορεί να διασφαλιστεί στο απόλυτο κι’ αυτό γιατί ποτέ καμία φόρμουλα πολιτεύματος δεν θα μπορέσει να αποδώσει στο μέγιστο των προδιαγραφών της.

Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ό,τι τα κόμματα έχουν αποτύχει να τιθασεύσουν πολλές φορές τους αντιφρονούντες τους, έχοντας ως τελευταία διέξοδο τις διαγραφές.

Αυτό που εκτυλίχθηκε χθες στους κόλπους της Ανώτατης Συγκλήτου της Συμμαχίας Πολιτών, θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως έκφανση μίας πτυχής δημοκρατίας, εντούτοις οι καλά γνωρίζοντες αντιλαμβάνονται ό,τι πίσω από την αμφισβήτηση της πρόθεσης του Προέδρου του κόμματος για επικύρωση της Προεδρικής υποψηφιότητας του, δεν διακρίνονται πάντοτε αγνά κίνητρα κοινής ωφελείας που βλέπει προς την συνένωση του κέντρου.

Αν και το κόμμα επιχείρησε να καθιερώσει πρώτα εκ των έσω τον μηχανισμό της συμμετοχικής δημοκρατίας, με την λειτουργία καταστατικών οργάνων όπως οι, Συνέλευση της Συμμαχίας Πολιτών,  Γραμματεία και Πολιτική Σύγκλητος, ώστε οι αποφάσεις να λαμβάνονται συλλογικά, κατόπιν γεφύρωσης του οποιουδήποτε χάσματος, εντούτοις στην προκείμενη, υπήρξαν μονάδες εντός που δεν ικανοποιήθηκαν στον ορισμό της διαφωνίας και την προσπάθεια εξομάλυνσης της μέσα από τα προηγούμενα σώματα και επέλεξαν να διατυπώσουν  ανοικτά την αμφισβήτηση τους προς το πρόσωπο του Προέδρου τους, στην Ανώτατη Σύγκλητο του κόμματος,  σε ένα μείζονος σημασίας θέμα.

Διαβάστε επισής:   Πρόσωπο των προεκλογικών διαφημίσεων του Γιώργου Λιλλήκα ο Μάριος Πρίαμος του Survivor

Όταν όμως η διαφωνία εκφράζεται ακόμη και από τον ίδιο τον Αναπληρωτή Πρόεδρο του κόμματος, τότε σημαίνει ό,τι η εικόνα είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ όσο φαντάζει. Όταν ο δεύτερος τη τάξει δεν υποστηρίζει με νύχια και με δόντια την πρόθεση του πρώτου στην ιεραρχία, να τρέξει σε ένα ακανθώδη Μαραθώνα, τότε εύλογα θα μπορούσε κανείς να διερωτηθεί ποια η σκοπιμότητα και εάν αυτή του η απόφαση πιστώνεται με αγνά κίνητρα.

To κριτήριο της σταθερότητας

Στην πολιτική, βασικό κριτήριο είναι η σταθερότητα σε ιδέες και αποφάσεις, σε βήματα και φιλοσοφίες, ένα πολιτικό βιογραφικό το οποίο ο Στέλιος Αμερικάνος δεν διαθέτει και δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει ως άλλοθι για τη στάση του. Ούτε αποτελεί επιλογή αποδοχής από την πλειοψηφία του λαού.

Αν και έδωσε πολλές φορές τη μάχη για το κοινοβουλευτικό έδρανο, δεν έφτασε ποτέ στην Ιθάκη του, αφού και οι τέσσερις συνολικά προσπάθειες του στέφθηκαν με αποτυχία, όταν κατήλθε ως υποψήφιος το:

  • 2001 με τους Νέους Ορίζοντες ως Β Αντιπρόεδρος
  • 2006 ως Αντιπρόεδρος του ΕΥΡΩΚΟ
  • 2011 ως Αντιπρόεδρος του ΕΥΡΩΚΟ
  • Και 2016 ως Αναπληρωτής Πρόεδρος της Συμμαχίας Πολιτών

Ενδεικτική του πολιτικού γνωρίσματος του κυρίου Αμερικάνου είναι και η ικανότητα του να ανακαλεί αποφάσεις που ορίζουν την κομματική του δραστηριότητα.

Ας μην ξεχνάμε ό,τι στις  23 Μαΐου 2016 μετά και από την τελευταία αποτυχημένη προσπάθεια να εκλεγεί ως αντιπρόσωπος του λαού στο ναό της δημοκρατίας με ανάρτηση του στο facebook, έκανε γνωστή την παραίτηση του δηλώνοντας: «Ήταν ένας καλός αγώνας και μια 20χρόνη διαδρομή… Πρέπει να κατανοούμε πότε κάτι φτάνει στο τέρμα. Τέλος εποχής λοιπόν από την μάχιμη πολιτική με ανάμεικτα συναισθήματα. Οι νέοι πρέπει να αναλάβουν την σκυτάλη».

Διαβάστε επισής:   Γ. Λιλλήκας: Η πρόταση του ΠτΔ έπρεπε να είχε γίνει προ πολλού

Κατόπιν μάλλον ενός σύντομου αναλογισμού που προήλθε μέσω αυτογνωσίας, προχώρησε σε αναθεώρηση της απόφασης του, διεκδικώντας πίσω το αξίωμα του, αφού ανέλαβε εκ νέου το πόστο του Αναπληρωτή Προέδρου, στις 12 Μαρτίου 2017.

Ο κύριος Αμερικάνος, παρουσιάστηκε ενεργότερος πλέον των ενεργών μονάδων του κόμματος, αφού ήτο εκ των αρωγών της εσωκομματικής εκστρατείας, για ανατροπή της απόφασης της Ανώτατης Συγκλήτου, με την οποία εισηγείτο  την υποψηφιότητα Γιώργου Λιλλήκα ως την καταλληλότερη για τις Προεδρικές του 2018.

Παρά την συνέπεια που επέδειξε εργαζόμενος προς ανατροπή της χθεσινής απόφασης, κατάφερε να πείσει μόνο 20 ( οι 17  πρώην μέλη του ΕΥΡΩΚΟ ) από τα 134 μέλη της Ανώτατης Συγκλήτου της Συμμαχίας Πολιτών, να θέσουν υπό αμφισβήτηση τον στόχο.

Ίσως και αυτό το καταθέτουμε ως προβληματισμό,  μετά και αυτή την τελευταία  συντριπτική του ήττα, θα ήταν σοφό να ακολουθήσει η συνειδητοποίηση που υπαγορεύει ό,τι η συστηματική αποτυχία στην επίτευξη των στόχων, σου επιτρέπει μόνο μία επιλογή αξιοπρέπειας, που βλέπει προς τον τερματισμό της προσπάθειας που καταβάλλει στον στίβο της πολιτικής.

«Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις». Κωνσταντίνος Καβάφης

 

Διαβάστε περισσότερα από την κατηγορία ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΗ