Κάθε παιδί και ένα αδέσποτο

Κάθε παιδί και ένα αδέσποτο

Η ανάπτυξη της κριτικής σκέψης, της υπεθυνότητας, της καλής ψυχολογίας, της καταπολέμησης των φοβιών των παιδιών μας καθώς και η υγεία είναι τα θεμέλια μιας σωστής και υγιούς παιδείας. Όλα αυτά μπορούν να παραχθούν μεταξύ άλλων και μέσα από ένα πρόγραμμα όπου θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε και που ονομάζω “Κάθε παιδί και ένα αδέσποτο”

Η έλλειψη πολιτικής ως κράτους διαχρονικά, έχει επιστρέψει όχι μόνο στην συντήρηση του προβλήματος αλλά και ενίσχυσης του. Καθημερινά πλέον στο δρόμο για την δουλειά ή τον καφέ, θα δούμε και ένα αδέσποτο στο δρόμο να γυρνάει χαμένο. Καθημερινά πλέον στην περιήγηση μας στο Facebook θα δούμε και ένα post που θα αναφέρετε ότι χάθηκε είτε βρέθηκε κατοικίδιο. Πολλές είναι οι εκκλήσεις για οικονομική ενίσχυση καταφυγίων όπου εθελοντές δίνουν καθημερινά μάχες να συντηρήσουν τα φιλοξενούμενα κατοικίδια που ψάχνουν για ανάδοχη οικογένεια. Κατοικίδια τα οποία είτε χάθηκαν από κάποιο λάθος είτε γιατί ήταν ανεπιθύμητα. Ζώα τα οποία έτυχε να γεννηθούν στο δρόμο χωρίς ανάδοχη οικογένεια να τα φροντίζει και καθημερινά βρίσκονται αντιμέτωποι με την σκληρότητα του δρόμου. Με τους κινδύνους να ελλοχεύουν τόσο για τα ίδια όσο και για τον ίδιο τον άνθρωπο.

Εδώ τίθεται ένα κοινωνικό ζήτημα το οποίο καλούμαστε όλοι να επιδείξουμε την ανάλογη ευαισθησία και να αντιστρέψουμε όλη την αρνητική και δύστυχη εικόνα σε κάτι θετικό και παραγωγικό. Οι Δήμοι, το κράτος γενικότερα αλλά και οι εθελοντές όπως έχει ήδη αποδειχθεί, αδυνατούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα αποτελεσματικά λόγω έλλειψης πόρων. Ως εκ τούτου, η πολιτεία θα πρέπει να δράσει άμεσα για να αντιμετωπίσει αυτό το κοινωνικό φαινόμενο. Στην όλη προσέγγιση επίλυσης του προβλήματος και ως μέρος της πρότασης μου, σε αυτό ακριβώς το σημείο είναι όπου εμπλέκεται το Υπουργείο Παιδείας.

Τις τελευταίες μέρες είδαμε μια προσπάθεια μετατροπής του Δημοσίου Σχολείου σε εξεταστικό κέντρο, προσπαθώντας να εφαρμόσει εξετάσεις ανά τετράμηνο. Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε μια προσπάθεια της πολιτείας να αναθεωρήσει τα αναλυτικά προγράμματα, τις ώρες λειτουργίας κτλ. Την Παιδεία που θέλουμε στην Κύπρο δεν είναι μόνο να διδάσκεται η ιστορία και η γλώσσα μας που πρέπει και επιβάλλεται. Δεν είναι μόνο τα μαθηματικά, τα θρησκευτικά και η φυσική. Στόχος της Παιδείας μας, δεν πρέπει να είναι η επικέντρωση στο να μάθουμε στα παιδιά μας τί να σκέφτονται, αλλά στο πως να σκέφτονται.

Η ανάπτυξη της κριτικής σκέψης, της υπεθυνότητας, της καλής ψυχολογίας, της καταπολέμησης των φοβιών των παιδιών μας καθώς και η υγεία είναι τα θεμέλια μιας σωστής και υγιούς παιδείας. Όλα αυτά μπορούν να παραχθούν μεταξύ άλλων και μέσα από ένα πρόγραμμα όπου θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε και που ονομάζω “Κάθε παιδί και ένα αδέσποτο”. Όλα τα Δημόσια Σχολεία είναι υπέρ αρκετά για να συνάψουν συνεργασία με κάθε καταφύγιο ζώων, και κάθε παιδί είναι υπέρ αρκετό να υιοθετήσει ένα αδέσποτο όπου θα είναι υπεύθυνο γι’ αυτό. Οικονομικά μπορεί να μην είναι σε θέση η κάθε οικογένεια να στηρίξει ένα αδέσποτο όμως με την εμπλοκή τόσων χιλιάδων παιδιών αλλά και του ιδίου του Υπουργείου Παιδείας σε αυτό το πρόγραμμα, η λύση μπορεί να είναι εφικτή και ανώδυνη οικονομικά. Οι δραστηριότητες που προκύπτουν μέσα από ένα τέτοιο πρόγραμμα είναι απεριόριστες και μπορούν κάλλιστα να έχουν σχέση με την γυμναστική, τον περίπατο κλπ.

Τα ωφέλη μέσα από ένα τέτοιο πρόγραμμα θα μπορούσαν να είναι τεράστια αφού αλλάζουμε κατά πολύ την χρηματοκεντρική τάξη πραγμάτων που ζούμε τα τελευταία χρόνια και επικεντρωνόμαστε στην ουσία. Μια ουσία που θα μπορεί να ανεβάσει την ψυχολογία των παιδιών μας, να τα βοηθήσει να αναπτύξουν πάρα πολλές δεξιότητες να συνδυάσουν συναισθήματα και να τα ωριμάσει. Παράλληλα καταπολεμούμε άμεσα τα φαινόμενα βίας κατά των ζώων, μειώνουμε τις αλλεργίες καθώς επίσης αντιμετωπίζουμε και την παχυσαρκία. Το ενδιαφέρον των μαθητών μπορεί να τονωθεί για παράδειγμα με την διεξαγωγή καλλιστείων, είτε ανταπόκρισης agility, είτε ζωγραφικής είτε εκθέσεων με θέμα το κατοικίδιο μου όπου πλέον τα παιδιά θα σκέφτονται βιωματικά. Επίσης, με αυτό τον τρόπο, πάρα πολλές οικογένειες θα έχουν την ευκαιρία να υιοθετήσουν ολοκληρωτικά ένα κατοικίδιο και να του δώσουν στέγη, μειώνοντας τον αριθμό των αδέσποτων στα καταφύγια. Πέραν όλων αυτών των ωφελημάτων, δημιουργούμε νέες ευκαιρίες σε ανέργους να ενασχοληθούν με το επάγγελμα τους.

Ένας πολιτισμός κρίνεται από το πως οι άνθρωποι συμπεριφέρονται στα ζώα. Τα αδέσποτα είναι ακόμα ένα κοινωνικό φαινόμενο όπου με καλή θέληση μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε ως κοινωνία. Το πρόγραμμα “Κάθε παιδί και ένα αδέσποτο” θα τονώσει πάνω απ’ όλα την ψυχολογία πολλών ταλαιπωρημένων παιδιών και θα μας καταστήσει πλέον ως κοινωνία πιο υπεύθυνη και πιο δυνατή.

Κωνσταντίνος Καρεκλάς
Αντιπρόεδρος Κινήματος Αλληλεγγύης